هیئت محبان جوادالائمه(ع) غرب تهران ::

امام جمعه مكه شيعه مى شود
امام جمعه مكه عالمى بزرگ بود كه از نظر زهد و تقوا به درجه و مقام عالى رسيده بود، وقتى براى اقامه جمعه رفت و آمد مى كرد با هيچكس سخن نمى گفت و جاى ديگر هم نمى رفت ، او از علماى بنام حجاز بود، روزى بحر العلوم به مسجد رفته به آن عالم بزرگ اقتدا كرد و با او نماز گزارد بعد از نماز همراه آن عالم به منزل وى رفت ، وقتى وارد منزل او شد كتابخانه اى ديد كه از كتابهاى ارزشمند پر بود، بحرالعلوم از امام جمعه پرسيد: در كتابخانه شما چه كتابهايى وجود دارد؟ او در جواب گفت : هرچه انسان ميل كند و چشم ، شوق ديدار آن را داشته باشد و لذت ببرد، اينجا موجود است و مقصود او اين بود كه همه نوع كتاب موجود است . بحر العلوم در مقام نقض سخن او بر آمد و چند تا از كتابهاى اهل سنت را سوال كرده او گفت : آن كتابها نيستند، بعد بحرالعلوم گفت كه : ابوحنيفه (پيشواى يكى از مذاهب اهل سنت ، متوفاى 150 قمرى ) كتابى در رجال دارد آيا آن در كتابخانه شما هست ؟
امام جمعه گفت : آن را ندارم ولى به نظرم رسيده و ديده ام ، سيد فرمود: در آن كتاب در وصف امام صادق (عليه السلام ) مطالب بسيارى آورده و ابوحنيفه گفته : من پيش او درس ‍ خوانده ام و روزى هفتاد مساله از او ياد مى گرفتم . سيد بحرالعلوم در مقام تعجب برآمده كه اين جعفر بن محمد صادق (عليه السلام ) مگر چقدر علم داشته كه شخصى مثل ابوحنيفه كه آدم بسيار باسوادى بود اينقدر او را توصيف كرده است ؟ امام جمعه گوش مى داد و سكوت كرده بود. سيد از جاى خود بلند شد تا به منزل خود برود، او هم همراه بحرالعلوم به راه افتاد تا به منزل بحرالعلوم رسيد. سيد از امام جمعه خواست به منزل ايشان وارد شود و مقدارى استراحت كرده بعد برود، امام جمعه گفت : نه غرضم از آمدن شناختن منزل شما بود.
پس از آن كه يك سال از اين ديدار گذشت امام جمعه شخصى را دنبال بحرالعلوم فرستاد، سيد وقتى به منزل امام جمعه رفت او را در حال احتضار و جان دادن ديد. بر بالين او نشست ، امام جمعه ، اتاق را از بيگانگان خلوت كرد تا با هم صحبت كنند وقتى اتاق خلوت شد امام جمعه چنين گفت : از آن روز كه امام صادق (عليه السلام ) را توصيف نمودى من شيعه شده ام ولى تقيه مى كردم ، و كسى هم نمى داند، اكنون كه با پايان عمر خود رسيده ام تو را وصى خود قرار دادم كه مرا با مذهب شيعه غسل دهى و كفن كنى و نماز را به جاى آورى .
اينها را گفت و جان به جان آفرين تسليم كرد.
بعد از دو سه سال كه سيد در مكه حضور داشت و بعد از غسل و كفن و دفن امام جمعه كه به همراه ورثه وى صورت گرفت بحر العلوم با كاروانى كه از جبل عامل آمده بودند شبانه به جانب عراق مراجعت فرمود و اين گريز مخفيانه بخاطر اين بود كه شهرت يافت شيعه شدن امام جمعه مكه بدست اين سيد بزرگوار بوده است وقتى اين خبر به گوش مردم رسيد جمعى از روى تعصب و نادانى تصميم گرفتند سيد را در صحن مسجد بكشند. از اين رو سيد بحرالعلوم (طبق برخى نقلها) شبانه با چند ساربان به جانب عراق حركت كرد.(زندگی نامه علامه بحرالعلوم)

|+|

به قلم ، دوشنبه 30 دی1387 ساعت 23:9

حكایاتى از عارفان و بزرگان علم و دین

زاهدى گفته است : نماز سى ساله خود را كه در صف نخست نمازگزاران ، به جا آورده بودم ، به ناچار، به قضا برگرداندم . از آن روى ، كه روزى به سببى درنگ كردم و در صف نخست ، جايى نيافتم . پس در صف دوم ايستادم . اما خود را بدين سبب ، از ديگران شرمسار ديدم ، و پيشى گرفتم و به صف نخست آمدم و از آنگاه دانستم كه همه نمازهايم ، آلوده به ريا و آگنده از لذت توجه مردم به من بوده است و اين كه ببينند كه من ، از پيشگامان كارهاى نيك بوده ام.

|+|

به قلم ، دوشنبه 30 دی1387 ساعت 21:18

خداوند سبحان فرمود: اءقم الصلوة لذكرى نماز بگزار تا مرا ياد كنى طه/۱۵

|+|

به قلم ، دوشنبه 30 دی1387 ساعت 21:15

هر کس را دیدید که به مردم ظلم می کند قطعا بدانید حرام زاده است یا اینکه رگ و رشه ای در حرام زادگی دارد .بدین معنی که اگر خودش تخم حرام نباشد و فرزند نامشروع نباشد یکی از اجدادش حرام زاده بوده اند وگرنه به مردم ستم نمی کرد ..این قانون استثنا ندارد و بالا پایین و این جناح و آن جناح این گروه و آن گروه و این قوم آن قوم هم ندارد و گرنه حبیب خدا در کلام خود می گفت که منظورش برخی از ستم کاران است ..مگر نشنیده اید که حبیب خدا گفته:

به مردم ستم نمی کند

جز فرزند زناکار و یا کسی که رگی از زناکار دارد

برگرفته از وبلاگ مسعود ده نمكي

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، دوشنبه 30 دی1387 ساعت 13:9

اگر گیری وضو با آب زمزم

اگر سجاده گردد عرش اعظم

اگر گویی اذان بر بام افلاک

گر از تکبیر گردد سینه ات چاک

اگر ضرب المثل گردد خضوعت

به حمد و قل هو الله در رکوعت

اگر باشد به توحیدت تعهد

اگر گردی شهید اندر تشهد

مبادا بر نماز خود بنازی

علی(ع) را گر نداری بی نمازی

برگرفته از وبلاگ دوست خوبم شيعه 12 امامي

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، یکشنبه 29 دی1387 ساعت 13:0

عارفى گفته است :
چون پدر ما - آدم - پس از آن كه به او گفته شد:(اسكن انت و زوجك الجنة )(تو و همسرت ، در بهشت آرام گيريد - سوره 2 - آيه 35) از او يك گناه سر زد و از بهشت رانده شد. ما چگونه اميد داريم كه با گناه ورزى هاى پى در پى ، به بهشت رويم ؟

جد تو، آدم ، بهشتش جاى بود

قدسيان كردند بهر او سجود

يك گنه چون كرد، گفتندش تمام

مذنبى ، مذنب ، برو! بيرون خرام

تو طمع دارى كه با چندين گناه

داخل جنت شوى اى رو سياه

|+|

به قلم ، شنبه 28 دی1387 ساعت 0:58

چه خوش است صوت قرآن

ز تو دلربا شنيدن

به رخت نظاره كردن

سخن خدا شنيدن

ميرزا حسين لاهيجى رشتى ، از شيخ زين العابدين سلماسى نقل كرده است :
روزى بحرالعلوم وارد حرم مطهر امام على (عليه السلام ) شد، بيت فوق را زمزمه مى كرد و پس از آن بحرالعلوم سوال كردم سبب خواندن اين بيت چه بود؟ فرمود: چون وارد حرم حضرت على (عليه السلام ) شدم ديدم حجه بن الحسن عليه السلام در بالاى سر به آواز بلند قرآن تلاوت مى كند.
چون صداى آن بزرگوار را شنيدم اين شعر را خواندم . پس وارد حرم شد قرائت را ترك نمود و از حرم بيرون رفت . فوائد الرضويه ، (ص ) 682

|+|

به قلم ، شنبه 28 دی1387 ساعت 0:48

نامه ای از دوست...

ما هیچ پیامبری را در میان قومی نفرستادیم مگر به زبان خود آن قوم٬ تا بر آن ها بیان کند. خدا هر که را بخواهددر گمراهی رها میسازد و هر که را بخواهدهدایت می فرماید و او بسیار مقتدر و با حکمت است.

آیه ۴ سوره: ابراهیم

|+|

به قلم ، دوشنبه 23 دی1387 ساعت 14:51

سفارش امام صادق عليه السلام
امام صادق عليه السلام به صفوان مى فرمايند:
زيارت عاشورا را بخوان و از آن مواظبت كن ، به درستى كه من چند چيز را براى خواننده آن تضمين مى كنم .
1- زيارتش قبول شود.
2- سعى و كوشش او مشكور باشد.
3- حاجات او هر چه باشد از طرف خداوند بزرگ برآورده شود و نااميد از درگاه خدا برنگردد....
بعد فرمود: اى صفوان ! هرگاه حاجتى براى تو به سوى خداوند متعال روى داد. پس به وسيله اين زيارت به سوى آن حضرت توجه كن از هر جا و مكانى كه هستى و اين دعا را بخوان و حاجتت را از پروردگار خود بخواه كه برآورده مى شود و خداوند وعده خود را خلاف نخواهد كرد.
آرى ، هر كس حاجت بزرگى داشته باشد حوايج و خواسته هايش با چهل روز خواندن زيارت عاشورا برآورده مى شود.

|+|

به قلم ، یکشنبه 22 دی1387 ساعت 0:27

گفتم شاید بد نباشه یه چند خطی راجع به ارباب: قمر بنی هاشم حضرت عباس(ع) بنویسم این مطالب رو از کتاب چهره ی درخشان عباس (ع) گرفتم

آشنایی با حضرت عباس(ع)

مشخصات حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام
اسم : عباس بن على بن ابى طالب عليه السلام
كنيه : ابوالفضل
لقب : قمر بنى هاشم ، باب الحوائج ، طيار، اطلس ، سقا و غيره
تولد: 4 شعبان سال 26 هجرى در مدينه طيبه (اقوال ديگر نيز در تاريخ آمده است )
شهادت : محرم الحرام سال 61 هجرى ، در كربلاى معلى ، كنار نهر علقمه
پدر: اميرالمؤ منين على بن ابى طالب عليه السلام ، مولود كعبه ، شهيد محراب و مظلوم تاريخ
مادر: فاطمه كلابيه ، معروف به ام البنين سلام الله عليه
عمر مبارك : 35 سال
سمت در كربلا: پرچمدار و فرمانده ارتش سيدالشهداء امام حسين عليه السلام و سقاى تشنه لبان
خليفه غاصب زمان به هنگام شهادت : يزيدبن معاويه لعنة الله عليه
قاتل : حكيم بن طفيل سنبسى
از مجموع كتب انساب و تاريخ بر مى آيد كه حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام ، بر حسب زمان تولد، پنجمين پسر حضرت امير المؤ منين على عليه السلام بوده است :
1. حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام ، تولد سال 3 هجرى ، شهادت سال 50.
2. حضرت امام حسين عليه السلام ، تولد سال 4 هجرى ، شهادت سال 61.
3. حضرت محسن كه در سال 11 سقط و شهيد شد.
4. محمد حنفيه ، تولد سال 16، وفات سال 81.
5. عباس اكبر، تولد بين سالهاى 24 - 26، شهادت سال 61.
قول معتبر آن است كه تولد آن حضرت در تاريخ چهارم شعبان سال 26 ه‍ رخ داده است .
عباس عليه السلام به دنيا مى آيد.
در بعضى از كتب معتبر نقل شده كه ، در روز ولادت حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام ام البنين سلام الله عليه قنداقه او را به دست امير المؤ منين عليه السلام داد تا بر وى نامى بگذارد. حضرت زبان مبارك را به ديده و گوش و دهان او گردانيد تا حق بگويد و حق ببيند و حق بشنود.
ثم اءذن فى اذنه اليمنى و اءقام فى ليسرى . سپس رد گوش راست وى اذان و در گوش چپش اقامه گفت . يكى از سنتهاى رسول خدا صلى الله عليه و آله كه براى مسلمين ارث گذارده اين است كه در حين تولد فرزند، در گوش راستش اذان و در گوش ‍ چپش اقامه بگويند تا از همان بدو تولد با اسامى خدا و رسول خدا و امام و ولى خدا آشنا گردد. حضرت امير المؤ منين على عليه السلام به ام البنين عليه السلام فرمود: چه اسمى بر اين طفل گذارده ايد؟ عرض كرد: من در هيچ امرى بر شما سبقت نگرفته ام ، هر چه خودتان ميل داريد اسم بگذاريد. فرمود: من او را به اسم عمويم ، عباس ، عباس ناميدم . پس دستهاى او را بوسيده و اشك به صورت نازنينش جارى شد و فرمود: گويا مى بينم اين دستها در يوم الطف در كنار شريعه فرات در راه يارى دين خدا قطع خواهد شد.
عباس عليه السلام به چه معناست ؟
چنانكه ديديم نام نامى آن جناب را، حضرت ولى الله اميرالمونين على بن ابى طالب عليه السلام عباس گذارد. عباس عليه السلام ، صيغه مبالغه از ماده عبس است كه به معنى در هم شدن بشره و قبض و گرفتگى صورت مى باشد. به مضمون الاسماء تنزل من السماء (اسامى ، از آسمان نازل مى شود) خداوند در اسم گذارى فرزند الهام مى فرمايد و اسامى اشخاص غالبا منطبق با احوال و اوصاف مسما مى باشد. آن جناب نيز چون به مفاد اشداء على الكفار ⁽¹⁷²⁾ بر دشمنان حق عبوس و در جنگ عيور و مهيب بوده ، يا آنكه بر اثر صولت و شجاعت و غيرتى كه آن حضرت در قبال دشمن به هنگام قتال با قوم داشت ، از خوف و بيم وى در وجود كريهه و خبيه آن قوم كافر لئيم كراهت و عبوست ظاهر مى شده است ، لذا مسما به اسم عباس شده است . ⁽¹⁷³⁾.
منتخب طريحى و ديگر كتب ، در وصف آن حضرت آورده اند: كه كالجبل العظيم و قلبه كالطود الجسيم لانه كان فارسا هماما و بطلا و ضرغاما و كان جسورا على الطعين و الضرب فى ميدان الكافر و الحروب ⁽¹⁷⁴⁾
فرزند رشيد امير المؤ منين ، در جنگها و غزوات با شجاعان عرب پنجه در افكنده داد مردانگى و جراءت و قوت را از حيدر كرار ميراث داشت

امير المؤ منين عليه السلام دستهاى عباس عليه السلام را مى بوسد!
مورخان نقل مى كنند: در دوران طفوليت حضرت عباس عليه السلام يك روز اميرالمؤ منين عليه السلام وى را در دامان خود گذاشت و آستينهايش را بالا زد و در حاليكه كه بشدت مى گريست به بوسيدن بازوهاى عباس عليه السلام پرداخت .
ام البنين سلام الله عليه ، حيرت زده از اين صحنه ، از امام عليه السلام پرسيد: چرا گريه مى كنيد؟!
حضرت با صداى آرام و اندوه زده پاسخ داد: به اين دو دست نگريستم و آنچه را كه بر سرشان خواهد آمد به ياد آوردم .
ام البنين سلام الله عليه ، شتابان و هراسان ، پرسيد: چه بر سر آنها خواهد آمد؟!
امام عليه السلام با لحن مملو از غم و اندوه و تاءثر گفت : آنها از بازو قطع خواهد شد.
كلام حضرت چون صاعقه اى بر ام البنين سلام الله عليه فرود آمد و قلبش را ذوب كرد و با دهشت بسرعت پرسيد: چرا دستهايش قطع مى شوند؟! و امام عليه السلام به او خبر داد كه دستان فرزندش در راه يارى اسلام و دفاع از برادرش ، حافظ شريعت الهى و ريحانه رسول الله صلى الله عليه و آله قطع خواهد شد. ام البنين سلام الله عليه گريست و زنان همراه او نيز در غم و رنج و اندوهش شريك شدند.
سپس ام البنين سلام الله عليه به دامن صبر و بردبارى چنگ زد و خداى را سپاس گفت كه فرزندش فداى سبط گرامى رسول خدا صلى الله عليه و آله و ريحانه او خواهد گرديد. ⁽¹⁷⁵⁾
امير المؤ منين على عليه السلام فرمود: ام البنين ، فرزندت عباس عليه السلام را نزد خداى تبارك و تعالى منزلتى عظيم دارد و خداى متعال در عوض دو دستش ، دو بال به او مرحمت خواهد كرد كه با آنها با ملائكه در بهشت پرواز كند، همان گونه كه قبلا اين عنايت را به جعفربن ابى طالب عليه السلام نموده است . ام البنين سلام الله عليه با شنيدن اين بشارت ابدى و سعادت جاودانه مسرور شد. ⁽¹⁷⁶⁾

کتاب: چهره درخشان عباس (ع)٬ مولف:على ربانى خلخالى

|+|

به قلم ، شنبه 21 دی1387 ساعت 20:42

سلام

يكي از دوستان خوب هيات تقبل كردند كه توي وبلاگ فعاليت كنند. آقا معين از شب تاسوعا به نويسندگان وبلاگ اضافه شدند. آرزوي موفقيت داريم براي اين دوست خوبمون.

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، شنبه 21 دی1387 ساعت 12:47

چیستی عاشورا

مقدمه

امام حسین ( ع ) به همراه 72 تن از یاران صدیقش حماسه‌ای خلق كرد كه حتی با یادآوری آن می‌توان به عظمت این نهضت حسینی پی برد و برای حركتها و مبارزات ظلم‌ستیزانه بعدی، در طول تاریخ پس از امام(ع) و یارانش الگویی گشت. در باره رویداد عاشورا بسیار گفته و نوشتهاند. باز هم جاى گفتن و نوشتن باقى است، چرا كه این رویداد از چنان ابعاد بزرگ و گستردهاى برخوردار است كه هر چه بیشتر به تحلیل و بررسى آن پرداخته شود زوایاى نوتر و تازهترى از آن آشكار خواهد شد. عاشورا نه یك حادثه كه یك فرهنگ است، فرهنگى برخاسته از متن اسلام ناب كه نقش حیاتى را در استحكام ریشه ها، رویش شاخه ها و رشد بار و برهاى آن ایفا كرده است. عاشورا هیچ گاه در محدوده زمان و جغرافیاى خاصى محصور نمانده است، بلكه همواره الهام بخش تشیع در راستاى حركت ها، جنبش ها و قیام هاى راستین شیعه ـ پل بسیارى از نهضتهاى دیگر ـ در برابر كانون هاى ظلم و كفر و نفاق بوده است.عاشورا رسالت بزرگى را بر دوش همه دینداران به ویژه آگاهان جامعه نهاده است. همگان پس از شناخت ابعاد آن موظفاند خود و جامعه خود را با آن مقایسه و از آن درس و عبرت بیاموزند، چرا كه زنده بودن تاریخ به ترسیم و تصویب آن و سنجش خودمان با آن است.

حسین بن على ( ع )

امام سوم شیعیان،شهید كربلا و خون خدا،كه نهضت عاشورا بر محور فداكارى و جان فشانى آن حضرت شكل گرفت و تاریخ بشرى را سرشار از حماسه و ایثار كرد و درس آزادگى و عزت به انسان داد و با خون خویش كه در كربلا ریخت،درخت اسلام آبیارى شد و امت مسلمان بیدار گشت. سومین امام معصوم، در سوم (یا چهارم) شعبان سال چهارم هجرى در شهر مدینه دیده به جهان گشود. او دومین ثمره پیوند فرخنده حضرت على (ع) و حضرت فاطمه ( س ) دختر پیامبر اسلام (ص) بود. رسول خدا «ص» نام فرزند حضرت زهرا «ع» را «حسین» نهاد.وى مورد علاقه شدید پیامبر خدا «ص» بود و آن حضرت در باره او فرمود: «حسین منى و انا من حسین...»

برگرفته از نوشته های محمد تارتار

برای خواندن ادامه ی متن به قسمت ادامه ی مطلب بروید

ادامه مطلب

|+|

به قلم ، جمعه 20 دی1387 ساعت 14:53

امام حسین(ع) از دیدگاه مولوی

حماسه معراج خونین عاشقانه سالا ر شهیدان حضرت ابی عبدالله امام حسین علیه السلام سلاله پاک رسول اکرم خاتم النبیین حضرت محمد مصطفی صلوات الله علیه در آثار مولانا در سیاق ((context و چهار چوب (framework) توحید و "سیر محبی" بسوی توحید ربوبی معنی و مفهوم پیدا میکند. حضرت حق جل جلاله رب حسین است و"سلطان عشق خونین" مربوب حضرت محبوب است.

مثنوی مولانا کتاب "توحید" است و سیر عاشقانه بسوی حضرت هوالاول والاخر و الظاهر و الباطن.(3-حدید). و کتاب دیوان کبیر کلیات شمس تبریزی مولانا "عشق نامه" اوست. "یا انیس من لا انیس له"." یا من لا یرغب الیه"." یا خیر المرغوبین" (دعای جوشن کبیر). مولانا در این دو کار بزرگ خود به حماسه امام حسین (ع) از منظر عرفانی پرداخنه است. در این وجیزه به روایت مولانا از امام حسین (ع) در چهار غزل کلیات شمس و یک حکایت از مثنوی پرداخته میشود.

کلید واژه های فهم مقام منیع وبی نظیر سیدالشهد حضرت امام حسین علیه السلام در مثنوی و دیوان شمس عبارتند از: عشق- عاشقی- شهید-شهادت- فدائی- بلا- مرگ- پارسا- فنا- بقا- خسرو دین- -خسروغیب- وصل- دوست – پیشتازان و طلایه دار سلوک - زندان- عاشورا- کربلا- یزید/فراق- شمر- عزا- تقابل کارکترها و صفات و خصایل.

در آثار مولانا عموما شهید و حسین مترادف یکدیگرند. و حتی میتوان گفت که واژه گکگون شهید و مقام عظمای شهادت به اصطلاح فنی انصراف دارد بر شخصیت جامع و یگانه امام حسین که انسان کامل است.

کجائید ای شهیدان خدائی    بلا جویان دشت کربلائی
کجائید ای سبک روحان عاشق    پرنده تر ز مرغان هوایی
کجائید ای شهان آسمانی    بدانسته فلک را در گشائی
کجائید ای ز جان و جا رهیده    کسی مر عقل را گوید کجائی
کجائید ای در زندان شکسته    بداده وامداران را رهایی
کجائید ای در مخزن گشاده    کجایید ای نوای بی نوایی
در آن بحرید کین عالم کف اوست    زمانی بیش دارید آشنایی
کف دریاست صورتهای عالم    ز کف بگذر اگر اهل صفایی
دلم کف کرد کین نقش سخن شد    بهل نقش و به دل رو گر ز مایی
برآ ای شمس تبریزی ز مشرق    که اصل اصل هر ضیایی
کلیات: غزل 2707
برای خواندن ادامه ی متن روی قسمت ادامه ی مطلب کلیک کنید

ادامه مطلب

|+|

به قلم ، چهارشنبه 18 دی1387 ساعت 10:54

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، چهارشنبه 18 دی1387 ساعت 9:9

امشب که شب تاسوعا بود، یه عزیزی مهمونمون بود که کلی انتظارشو کشیدیم تا بیاد و نفسی بزنه و گرد و خاک دلمون رو پاک کنه. خدا رو شکر که اومد.

برنامه ویژه ظهر تاسوعا و عصر عاشورا:

روز سه شنبه (تاسوعا) ساعت ۱۱ در محل هیئت محبان جوادالائمه(ع).

روز چهارشنبه (عاشورا) ساعت ۱۴ در محل هیئت محبان جوادالائمه(ع) برنامه ویژه روز واقعه مانند سالهای گذشته.

هیئت محبان جوادالائمه(ع) غرب تهران

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، سه شنبه 17 دی1387 ساعت 0:42

در روز عاشورا، اصحاب امام حسين عليه السلام، يک به يک به خدمت ايشان شرفياب مي شدند و براي رفتن به ميدان جنگ از ايشان کسب اجازه مي کردند.

امام عليه السلام، در پاسخ به درخواست يارانش براي رفتن به ميدان نبرد، تعلل مي فرمودند و براي همه آنها، راهي براي انصراف و نرفتن باز مي کردند. اما تنها کسي که بلافاصله بعد از اجازه خواهي اش، رخصت رفتن به قتلگاه را پيدا کرد، حضرت «علي اکبر» فرزند امام حسين عليه السلام بود که پدر به او فرمود: بسم الله و بالله و في سبيل الله ... به ميدان برو.

راستي آيا مقامات و مسوولان جمهوري اسلامي نيز درباره آقازادگان خود، چنين رفتاري دارند؟

البته آنان نيز همانند امام عليه السلام در گسيل داشتن آقازادگان خود به ميدان درنگ نمي کنند با اين تفاوت که حسين عليه السلام آقازاده اش را به قتلگاه و ميدان دفاع از دين فرستاد و آقايان، آقازادگانشان را به ميدان هاي رانت خواري گسيل، مي دارند!

اي کاش لااقل، برخي آقايان زير علم امام حسين عليه السلام سينه نزنند!

ضمنا با شكم هاي گنده هم نمي توان از راه دور جلوي اسراييل را گرفت!

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، شنبه 14 دی1387 ساعت 14:4

همه عمر برندارم سر ازاین خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

از وبلاگ مسعود ده نمكي

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، شنبه 14 دی1387 ساعت 12:38

آروم آروم صدای العطش نوگلان کربلا، صدای شیهه ی ذوالجناح، صدای "هل من ناصر ینصرنی" حضرت ابا عبدلله(ع) به گوش مي رسد. حاجیان به مکه میروند و چون ابراهیم قربانی می کنند. حسین علیه السلام و یارانش به دستور حضرت حق باریتعالی حج شان را نیمه رها كردند و به قربانگاه رفتند و چه زیبا قربانیهایی تقدیم راه حضرت دوست شد!!!

دل من دوباره باز کرده بهونه ی حسین

می خونه شعر و سرود عاشقونه ی حسین

دوست دارم هر چی دارم بدم به راه تو حسین

تا که سینه خیز بیام میون بین الحرمین

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، شنبه 14 دی1387 ساعت 12:36

مثل هميشه، پاكار عشق اهل بيت(ع) روضه داريم:

دهه اول محرم از يكشنبه ۰۸/دي/۱۳۸۷ هر شب از ساعت ۱۸:۴۵

شهرك نصر، كوچه سوم غربي، انتهاي كوچه، منزل برادر نوادر

هيئت محبان جوادالائمه(ع) غرب تهران

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، شنبه 7 دی1387 ساعت 14:14

از اون نگاهش نمي شه دل کَند

دلم مي مونه وقتي که آروم مي زنه لبخند، دود کنيد اسفند

قد بلند و موي کمند و باباش که ميبينه ميفته ياد جدش

وقتي سواره ست، يا که پياده ست، مي شناسنش از اون دورا، بلنده قدش

نگيد چرا شدم هراسون، بچه بزرگ نکردم آسون...

عزيز بابا، باشي سلامت! تو اين جوونا فقط تو داري چندتا علامت، باشي سلامت

يه خال گونه، قد نمونه، فقط تو با عموت ميشي شونه به شونه

فدات شه بابا، مي دوني حالا عشق تو بابا رو به صحرا مي کِشونه

نقشه هامو رو آب ميبينم، يکي بگه که خواب ميبينم...

قله ي عشقم داره ميره، الهي که حسين(ع) بميره

بعد تو اکبر! کاش که نباشم... خدا نياره روزي که بابا از تو جداشم، کاشکي نباشم

محبوب بابا، آشوب بابا! با قدمات دلش داره مي کوبه بابا...

دور ميشه از من... همه مي دونن... که نم نم از راه مي رسه غروب بابا...

اکبر و گرگهاي بيابون، ليلا و خاکستر مجنون

به قدري زيباست که دل آدم رو مي بره کربلا...

اگر واقعا دوست داريد دلتون براي علي اکبر(س) بشه، اينو دانلود کنيد و گوش بديد.

دانلود

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، شنبه 7 دی1387 ساعت 9:54

Download	Play	فيضی	حضرت علی اصغر 1
Download	Play	ميردامادی	حضرت علي اصغر 2
Download	Play	ميردامادی	حضرت علي اصغر 3
Download	Play	سيب سرخی	حضرت علی اصغر 4
Download	Play	خلج	حضرت علی اصغر 5
Download	Play	بنی فاطمه	حضرت علی اصغر 6
Download	Play	حداديان	حضرت علی اصغر 7
Download	Play	محمد طاهری	حضرت علی اصغر 8
Download	Play	محمد طاهری	روضه علی اصغر 9
Download	Play	كريمی	حضرت علی اصغر

حضرت علی اکبر (ع)

Download	Play	خلج	حضرت علی اكبر 1
Download	Play	حداديان	حضرت علی اكبر 2
Download	Play	محمد طاهری	حضرت علی اكبر 3

حضرت ابالفضل العبّاس (ع)

Download	Play	محمود کريمی	يا ابو فاضل ، يا عباس
Download	Play	عبدالرضا هلالی	علمدار علمدار علمدار
Download	Play	حسين حداديان	چشمهاي قشنگ عباس

سلام

ماه محرم اومده و ما ديوونه تر از قبل. اينا رو حتما دانلود کنيد:

۱) دل من ريش نکن، دورم از خويش مکن، جگرم ريش مکن، دورم از خويش نکن، آرزوي دل من، حل هر مشکل من، مقصد حاصل من، دورم از خويش مکن...، سيد جواد ذاکر و حميد عليمي،حجم فايل: ۶۶۰ کيلوبايت، دانلود

۲) ماه مي گويد حسين(ع)، با آه مي گويد حسين(ع)، آيه آيه حضرت الله (جل جلاله) مي گويد حسين(ع)...، حميد عليمي، حجم فايل: ۱/۱ مگابايت، دانلود

۳) اين عَلَمي که برپاست، بدونيد ايها الناس، اين عَلَمو خدا داد فقط به دست عباس(س)...،سيد جواد ذاکر، حجم فايل: ۴۶۶ کيلوبايت، دانلود

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، شنبه 7 دی1387 ساعت 6:42

Download

بسم الله الرحمن الرحيم

هميشه زبان ، مترجم عقل بوده ولي ترجمان عشق، چشم است. آنجا كه اشكي ازروي احساس و درد وسوز مي ريزد، عشق حضور دارد ولي آنجا كه زبان با گردش منظم خود جمله هاي منطقي مي سازد عقل حاضر است.

بنابراين همانطور كه استدلالات منطقي وكوبنده مي تواند همبستگي گوينده را با اهداف رهبران مكتب آشكار سازد قطره اشك نيز مي تواند اعلان جنگ عاطفي برضد دشمنان مكتب محسوب گردد.

از اين رو گريه حضرت زينب (س) بر اهل بيت (عليهم السّلام) گريه عاطفي و گريه پيام آور و يك نوع نهي از منكرو شعار شور انگيز وسوزاننده ورسواگر طاغوتيان وستمگران بود.

بر همين اساس است كه پيامبر(ص) وامامان (عليهم السّلام) كسي را كه آمادگي گريه كردن ندارد به تباكي (خود را به شكل گريه درآوردن) دعوت كرده اند تا ياد حسين (ع) درهمه قرون واعصار در خاطره ها زنده بماند.

در اجر وثواب گريه بر امام حسين (عليه السّلام)

اجر ومزد گريه براي آن حضرت بسيارعظيم و بزرگ است و خداوند خود ضامن آن مي باشد.

گريه براي آن حضرت سختي هاي زمان احتضار را ازبين مي برد زيرا امام صادق (عليه السّلام) به مسمع بن عبدالملك فرمودند:

آيامصائب آن جناب (امام حسين (عليه السّلام)) راياد مي كني؟

عرض كرد: بلي والله مصائب ايشان راياد كرده وگريه ميكنم.

حضرت فرمودند: آگاه باش كه خواهي ديد در وقت مردن پدران مراكه به ملك الموت وصيت تورا ميكنند كه سبب روشني چشم تو باشد.

همچنين فرمودند: اي مسمع گريه براحوالات حسين (عليه السّلام) سبب ميشود كه ملك الموت برتومهربانترازمادر گردد.

گريه برحضرت اباعبدالله الحسين (عليه السّلام) باعث راحتي درقبر، فرحناك وشادان شدن مرده، شادان و پوشيده بودن او در هنگام خروج ازقبراست درحاليكه او مسروراست فرشتگان الهي به او بشارت بهشت وثواب الهي راميدهند.

اجرومزد هرقطره آن اين است كه شخص هميشه دربهشت منزل كند.1

گريه كننده برامام حسين (عليه السّلام) دربهشت با ايشان وهم درجه ايشان خواهد بود.2

شيخ جليل جعفر بن قولويه دركامل ازابن خارجه روايت كرده است:

روزي درخدمت امام صادق (عليه السّلام) بوديم وامام حسين (عليه السّلام) را ياد كرده وازاونام برديم. حضرت صادق (عليه السّلام) بسيار گريستند وما نيز به تبع ايشان گريستيم. پس حضرت صادق (عليه السّلام) فرمودند كه امام حسين (عليه السّلام) مي فرمود من كشته گريه وزاري (اشكم) هستم نام من درنزد هيچ مؤمني برده نمي شودمگر آنكه محزون وگريان مي شود.

درروايت آمده است هيچ روزي نبود كه اسم امام حسين (عليه السّلام) درنزد امام صادق (عليه السّلام) برده شود وآن امام درآن روزتبسمي برلب بياورند.

آن حضرت درتمام روز گريان ومحزون بودند و مي فرمودند امام حسين (عليه السّلام) سبب گريه هرمؤمن است.

شيخ طوسي وشيخ مفيد ازابان بن تغلب روايت كرده اند كه حضرت صادق (عليه السّلام) فرمودند:

نَفَس كسي كه براي مظلوميت مامحزون است تسبيح است واندوه وماتم اوعبادت خدا و پوشيدن اسرار ما ازبيگانگان جهاد درراه خداست .3

شيخ كشي (ره) از زيد شحام روايت كرده است كه:

من باجماعتي ازكوفيان درخدمت امام صادق (عليه السّلام) بوديم، جعفربن عفان وارد شد.

حضرت او را اكرام كردند و نزديك خود نشاندند و فرمودند يا جعفر!

جعفرعرض كرد: جانم، خدا مرا فداي تو كند.

حضرت فرمودند: به من گفته اند تو درمرثيه وعزاي حسين (عليه السّلام) شعر مي گوئي.

جعفرعرض كرد: بله، فداي تو شوم.

حضرت فرمودند: پس بخوان.

جعفر شروع به خواندن مرثيه نمود، حضرت امام صادق (عليه السّلام) وحاضرين مجلس گريستند.

حضرت آنقدر گريست كه اشك چشم مباركش برمحاسن شريفش جاري شد.

پس ازآن حضرت صادق (عليه السّلام) فرمودند:

بخدا سوگند، كه ملائكه مقرب دراينجا حاضرشدند و مرثيه تو را كه درمصائب حسين (عليه السّلام) خواندي شنيدند و بيشتر از ما گريستند و حق تعالي درهمين ساعت بهشت را با تمام نعمتهاي آن براي تو واجب گردانيد و گناهان تو را آمرزيد.

پس امام فرمودند: اي جعفر ميخواهي كه زيادتر بگويم؟

جعفر عرض كرد: بله، اي سيد من.

حضرت فرمود: هركه درمرثيه حسين (عليه السّلام) شعري بگويد و بگريد و بگرياند، حق تعالي اورا بيامرزد و بهشت را براي او واجب مي گرداند.4

شيخ صدوق (ره) درامالي ازابراهيم بن ابي المحمود روايت كرده كه امام رضا (عليه السّلام) فرمودند:

ماه محرم ماهي بود كه اهالي جاهليت، جنگ و قتال را درآن ماه حرام ميدانستند، ولي اين امت جفاكار خونهاي ما را در آن ماه حلال دانستند و حرمت ما را هتك كرده و زنان و فرزندان ما را در آن ماه اسيركردند. آتش درخيمه هاي ما افروخته و اموال ما را غارت كردند. حرمت حضرت رسالت (صلي الله عليه وآله) را در حق ما رعايت نكردند.

همانا مصيبت شهادت حسين (عليه السّلام) ديده هاي ما را مجروح گردانيد و اشك ما را جاري كرده. عزيز ما را ذليل گردانيده است و زمين كربلا مورث كرب و بلاء ما گرديد.

پس بايد برحسين بگريند، همانا گريه برآن حضرت گناهان بزرگ را فروميريزد.

سپس حضرت رضا(عليه السّلام) فرمودند:

پدرم چون ماه محرم داخل مي شد كسي آن حضرت را خندان نمي ديد. واندوه وحزن پيوسته بر او غالب ميشد تا روز عاشورا آن روز، روزمصيبت وحزن وگريه اوبود و مي فرمود: امروز روزي است كه حسين (عليه السّلام) شهيد شده است.

وهمچنين شيخ صدوق ازآن حضرت روايت كرده: هركه روز عاشورا روز مصيبت واندوه گريه او باشد حق تعالي روز قيامت را براي او روز شادي و سرور گرداند و ديده گانش در بهشت به نور ما روشن شود.5

از ريان بن شبيب روايت شده است كه گفته روز اول محرم به خدمت امام رضا (عليه السّلام) رسيدم حضرت فرمودند:

...اي پسرشبيب اگر برحسين (عليه السّلام) گريه كني وآب ديده گان تو بر روي تو جاري شود حق تعالي جميع گناهان صغيره وكبيره تورا مي آمرزد خواه اندك باشد و خواه بسيار.

اي پسرشبيب: اگر مي خواهي خدا را ملاقات كني درحاليكه هيچ گناهي نداشته باشي حسين (عليه السّلام) را زيارت كن.

اي پسرشبيب اگر مي خواهي كه درغرفه اليه بهشت با رسول خدا وائمه طاهرين محشور شوي قاتلان حسين (عليه السّلام) را لعنت كن.

اي پسر شبيب اگربخواهي مانند شهداي كربلا باشي وثواب آنها را داشته باشي هرگاه مصيبت آن حضرت را ياد كردي بگو:

يا لَيتَني كُنتُ مَعَهُم فَاَفُوزَ فَوزًا عَظيماً (ايكاش من با ايشان بودم و رستگاري عظيمي مي يافتم).

اي پسر شبيب اگر مي خواهي در درجات عاليه بهشت با ما باشي پس براي اندوه ما اندوهناك باش و در شادي ما شاد. بر تو باد ولايت و محبت ما كه اگر كسي سنگي را دوست داشته باشد حق تعالي او را در قيامت با آن محشور مي گرداند .6

ابن قوليه با سند معتبر روايت كرده از ابي هارون مكنوف كه گفت:

به خدمت حضرت صادق (عليه السّلام) مشرف شدم آن حضرت فرمودند. كه براي من مرثيه حسين (عليه السّلام) بخوان. من نيز شروع كردم به خواندن.

امام فرمود: به اين صورت نخوان به همان سبك وسياقي كه نزد خودتان متعارف است ونزد قبرحسين (عليه السّلام) مي خوانيد بخوان. پس من خواندم.

حضرت گريستند و من ساكت شدم.

فرمود: بخوان، من خواندم تا آن اشعار تمام شد.

حضرت فرمود: بازهم براي من مرثيه بخوان، من شروع كردم بخواندن اين اشعار:

يامَريمُ قومُي فَاندُبي مَولاكِ وَعَلي الحُسَين فَاسعَدي بِبُكاكِ

پس حضرت بگريست و زنها هم گريستند و شيون نمودند وهنگامي كه ازگريه آرام شدند فرمودند: اي ابا هارون هركه براي حسين (عليه السّلام) مرثيه بخواند و يك نفر را بگرياند بهشت بر او واجب مي شود. و سپس فرمودند: هركس امام حسين(عليه السّلام) را ياد كند و بر او گريه كند بهشت بر او واجب مي شود .7

به سند معتبر از عبدالله بن بكر روايت كرده اند كه گفت:

روزي ازحضرت صادق (عليه السّلام) پرسيدم كه يابن رسول الله اگر قبر حضرت امام حسين (عليه السّلام) را بشكافند آيا درقبرآن حضرت چيزي خواهند ديد؟

حضرت فرمود: اي پسر بكر چه بسيار عظيم است سؤال تو بدرستيكه حسين بن علي (عليهم السّلام) با پدر و مادر و برادر خود در منزل رسول خدا (صلي الله عليه وآله) مي باشند و با آن حضرت روزي خورده وشادماني مي كنند. گاهي بر جانب راست عرش آويخته و ميگويد پروردگارا وفا كن به عهدي كه با من كرده اي ونظر مي كند بر زيارت كنندگان خود، ايشان را با نامهايشان و نام پدرانشان مي شناسند و نظرمي كنند به سوي آنهائي كه بر او گريه مي كنند و برايشان طلب آمرزش كرده و از پدرانشان مي خواهند كه براي آنها استغفاركنند و مي گويند:

اي گريه كننده بر من اگربداني خدا چه چيزي براي تو مهيا كرده از ثوابها، هرآينه شادي تو زيادتر از اندوه تو خواهد شد.

آن بزرگوار از حق تعالي درخواست مي كند كه هرگناه وخطا كه گريه كننده براو كرده است بيامرزد .8

ارزش و خواص اشكي كه بر سيدالشهدا جاري مي شود آن قطره از تمام قطرات نزد خدا گرامي تر است.

قطره اي از آن اگر در جنهم بيفتد آتش وحرارت آن را خاموش ميكند.

ملائكه خود آن اشكها را گرفته و در شيشه اي ضبط ميكنند.9

براي هرعملي ثواب محدودي است جز ثواب آن اشك كه اجر آن محدوديتي و يا اتمامي ندارد.

چشم گريان در عزاي امام حسين ( عليه السّلام ) و ارزش آن

اگر اشك بر امام حسين (عليه السّلام) داراي اين همه اعتبارست يقينا چشمي كه درعزاي او گريان باشد نيز خواص و ويژگيهاي مربوط به خود را دارد.

هرچشم گريان درعزاي حسين داراي خواص زير است:

آن چشم در نزد خداوند ازتمام چشمها محبوبتراست.10

همه چشمها در روز قيامت گريانند مگر چشمي كه برامام حسين (عليه السّلام) گريه كرده باشد.11

آن چشم روشن شود به نوركوثر ونظر به آن.12

آن چشم را ملائكه تبرّك مي كنند و اشك را خود از آن پاك ميكنند.13

درخواص گريه براي آن حضرت

هركسي كه تا به حال خداوند اين مرحمت را درحق اونموده باشد و توانسته باشد قطره اشكي در عزاي آن حضرت از ديدگان جاري سازد به خوبي آثار و بركات نوراني وحالات معنوي وصف ناشدني آنرا دريافته اما گريه براي آن حضرت خواصي مربوط به خود را دارد كه ما اجمالاً بعضي از آنرا ذكر ميكنيم: صله حضرت محمد (صلي الله عليه وآله) است.14

مساعدت و ياري حضرت زهرا (سلام الله عليها) است زيرا آن مكرمه هر روز در عزاي فرزندنش مي گريد.15

اداء حق پيامبر (صلي الله عليه وآله)، خدا وائمه هدي (ع) است.16

گريه براي آن حضرت تأسي به انبياء، ملائكه و عبادالصالحين خداوند است.

اداء مزد رسالت پيامبر است زيرا در قرآن آمده كه مزد رسالت پيامبر مودّت ذي القربي (دوستي باخاندان رسول خدا) است.

ترك آن جفا به آن حضرت است.17

تسلي دهنده دل ازجميع گريه ها واندوه ها است.18

خواص مجالس ذكر مصائب حضرت اباعبدالله الحسين (عليه السّلام):

كسانيكه در مجالس ذكر او شركت ميكنند بخوبي حال وهواي آنجا را درك كرده و ارتباط معنوي عميقي باحضرتش برقرارمي سازند، اما برطبق احاديث و روايات متعدد مجالس آن حضرت داراي ويژگيهايي است:

اول: هركس بنشيند درمجالسي كه درآن به امرائمه (عليهم السّلام) پرداخته شده و ذكر مصائب آنان است دل او نمي ميرد در آن روزي كه دلها ميمرند.19

دوم: اينگونه مجالس محبوب خدا، رسول او (ص) وائمه (ع) ميباشد.20

سوم: نَفَس فرد عزادار درآن مجلس تسبيح خداوند است.21

چهارم: اين مجالس محل نَظَر حضرت امام حسين (عليه السّلام) است زيرا آن جناب درعرش است و از آنجا به سوي سرزمين كربلا و زوّار و گريه كنندگان خود نظاره ميكنند .22

پنجم: ملائكه مقرب خداوند درآن مجلسي حاضر مي شوند.

ششم: مجلس عزاي امام حسين (عليه السّلام) هرجا برپا شود آنجا قبه و بارگاه اوست.

هفتم: معراج گريه كنندگان است زيرا كه محل نزول صلوات ورحمت الهي وغفران ذنوب و... است.

هشتم: اين مجالس از ديگر مجالس اشرف وافضل است.23

---------------------------------------------------
(1) بحا ر، ج44، ص289 وكامل الزيارات باب32، ص101

(2) بحار/278/44/ امالي صدوق مجلسي 17/ ص68

(3) منتهي الآمال ، ج 1، ص 538

(4) منتهي الآمال ، ج 1، ص 539

(5) منتهي الآمال ، ج 1، ص 540

(6) منتهي الآمال ، ج 1، ص 541

(7) منتهي الآمال ، ج 1، ص 542

(8) منتهي الآمال ، ج 1، ص 543

(9) منتخب طريحي/140/2

(10) بحار /207/45، كامل الزيات باب26 ص81

(11) بحار/293/44، عوالم /534/17

(12) بحار/290/44، كامل الزيارات باب 32 ص102

(13) بحار /305/44، تفسير امام حسن عسگري (عليه السّلام) ص369

(14) بحار /207/45، كامل الزيارات باب 26 ص81

(15) بحار /209/208/45، كامل الزيارات باب ص82

(16) بحار /207/45، كامل الزيارات باب 26 ص81

(17) بحار، ج 45، ص 205 وكامل الزيارات ، باب 26، ص 79

(18) ترجمه خصائص الحسينيه ، ص 257

(19) بحار/278/44، امالي صدوق مجلسي 17 ص68

(20) بحار/282/42، قرب الاسناد ص) 18

(21) بحار/278/44، امالي صدوق ، مجلس 17، ص 68

(22) بحار /292/44، كامل الزيارات باب 32ص103

(23) ترجمه خصائص الحسينيه ، ص 256

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، جمعه 6 دی1387 ساعت 9:13

عموعباس- بني فاطمه(تك)

اي علمدار حسين يا ابالفضل - كريمي(شور)

فرات- قدمي(واحد)

اباالفضل عشق منه- بني فاطمه(شور)

كيه كه دشمنا از جنگ با اون ميترسن- مقدم(شور)

ياب بنت علي- كريمي(واحد)

ولي قلبم توي بين الحرمينه- مختاري(شور)

آئینه محمل نشین-بختیاری(روضه)

واويلا- كريمي(تك)

غريب ارباب.. منو درياب- بني فاطمه(شور)

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، جمعه 6 دی1387 ساعت 8:54

مجموعه نوحه های حسین سیب سرخی ( سال 1384 ) - قسمت اول

مرحوم سید جواد ذاکر 27 رمضان 1382 ( پخش برای اولین بار )

مجموعه نوحه های حاج محمود کریمی ( سال 1381 ) - قسمت دوم

مجموعه نوحه های حاج مهدی مختاری ( محرم 1385 ) - قسمت اول

کربلایی حمید علیمی شهادت امام جواد (ع) 1387

مجموعه نوحه های حاج محمود کریمی ( سال 1381 ) - قسمت اول

مجموعه نوحه های سید مهدی میرداماد ( سال 1385 )

کربلایی جواد مقدم شهادت امام جواد (ع) 1387

حسین سیب سرخی عید غدیر 1385

حاج عبدالرضا هلالی عید غدیر 1383

حاج مهدی سلحشور گلچین مولودی 1387

حاج محمد رضا طاهری گلچین مولودی 1387

حاج محمود کریمی میلاد امام رضا (ع) 1387

حاج محمد رضا طاهری میلاد امام رضا (ع) 1387

کربلایی جواد مقدم شهادت امام صادق (ع) 1387 - کاشان

مجموعه نوحه های کربلایی حمید علیمی ( سال 1385 )

مجموعه نوحه های عبدالرضا هلالی ( سال 1383 ) - قسمت دوم

کربلایی جواد مقدم جلسه هفتگی 26/ 8/ 87

مجموعه نوحه های کربلایی حمید علیمی ( سال 1384 ) - قسمت دوم

کربلایی جواد مقدم شهادت امام صادق (ع) 1387

|+|

به قلم عزادار علمدار حسین(ع) ، سه شنبه 3 دی1387 ساعت 12:8

Download	Play	حاج محمود كريمی	حضرت رقيه (1)
Download	Play	بنی فاطمه	حضرت رقيه (2)
Download	Play	خلج	حضرت رقيه (3)
Download	Play	عبدالرضا هلالی	رسمه به والله تو ماها ناز يتيمو می خرن