نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در شنبه 30 آذر1387 ساعت 13:24. - لينک ثابت

بسم الله الرحمن الرحيم

با ياري خداوند متعال و مدد امام زمان (عج) و انشاءالله به دعوت و با اجازه امام معصوم مهربانمان، آقا، جواد الائمه (ع) و با ياري و همراهي شهدا، خصوصا شهداي گمنام، و به ياد رفقاي شهيدمان، شهيد محمدرضا زماني و شهيد عليرضا شهبازي و به كوري چشم دشمنان اهل بيت(ع) و منكرين ولايت حضرت اميرالمومنين، علي(ع) جهت حفظ شعائر اسلامي از ساعت 21 الي 2۲:۳۰ همچون هفته هاي گذشته مهمان مجلس اهل بيت (ع) خواهيم بود.

از عاشقان و محبان اهل بيت (ع) دعوت مي شود به مجلس اهل بيت (عليهم السلام) مشرف شوند.

آدرس: کيلومتر 5 جاده مخصوص کرج، شهرک نصر، کوچه سوم غربي، انتهاي کوچه، علامت تابلوي هيئت، منزل برادر نوادر.

 به كوري دو چشم اهل سنت

فقط حيدر(ع) اميرالمومنين است

«يا جواد الائمه (ع) ادرکني»

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در سه شنبه 26 آذر1387 ساعت 13:19.اطلاعیه های برگزاری مراسم هفتگی هیئت - لينک ثابت

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در سه شنبه 26 آذر1387 ساعت 12:49. - لينک ثابت

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در سه شنبه 26 آذر1387 ساعت 12:44. - لينک ثابت

 

مراسم حج به پایان رسید. پیامبر (ص) تصمیم گرفت مكه را به عزم مدینه ترك گوید. فرمان حركت صادر گردید. هنگامی كه كاروان به سرزمین رابغ (سر راه مكه به مدینه)  رسید، أمین وحی در نقطه ای به نام غدیر خم فرود آمد و او را با آیة زیر مورد خطاب قرار داد:

  یا أیّها الرّسول بلّغ ما أنزل إلیك من ربك و إن لم تفعل فما بلّغت رسالته؛ (مائده آیه 67)

  آن چه از طرف خدا فرستاده شده، به مردم ابلاغ كن و اگر ابلاغ نكنی، رسالت خود را تكمیل نكرده ای. خداوند تو را از شر مردم حفظ می‌‌كند.

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در یکشنبه 24 آذر1387 ساعت 14:45. - لينک ثابت

 

القاب: نقى، هادى، نجيب، مرتضى، عالم، فقيه، ناصح، امين، مؤتمن، طيّب، فتّاح ومتوكل.

واژه «متوكل» لقب «متوكل على اللَّه»، خليفه عباسى نيز بود كه در عصر امام‏هادى(ع) مى‏زيست. به همين دليل، امام هادى(ع) اين لقب را براى خويش نمى‏پسنديد وبه اصحابش دستور مى‏داد كه از به‏كاربردن آن اعراض كنند.

كنيه: ابوالحسن.

چون كنيه امام موسى كاظم(ع) وامام رضا(ع) نيز ابوالحسن بود، به امام هادى(ع) ابوالحسن ثالث گفته مى‏شود.

منصب: معصوم دوازدهم و امام دهم شيعيان.

نسب پدرى: ابوجعفر، محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسين بن على بن ابى‏طالب(ع).

نام مادر: سمانه مغربيه كه كنيه وى ام الفضل بود.

امام هادى(ع) در شأن مادرش فرمود:

مادرم به حق من عارف و از اهل بهشت است. شيطان سركش به او نزديك نمى‏شود و مكر جباران به وى نمى‏رسد. او در پناه خدايى است كه نمى‏خوابد و مادران صديقان و صالحان را به خود وا نمى‏گذارد.

تاريخ ولادت: نيمه ذى حجه سال 212 هجرى.

برخى مورخان تولد آن حضرت را دوم يا پنجم رجب همين سال و برخى ديگر رجب سال 214 دانسته‏اند. يكى از ادله‏اى كه زمان تولد آن حضرت را ماه رجب مى‏داند، دعاى ناحيه مقدسه است:

«اللّهُمَّ اِنّي أسئلكَ بالمَولوُدَينِ في رَجبٍ، مُحمّدِ بنِ عَليٍ الثّاني وَابنه عليّ بنِ محمّدٍ المُنتَجب».(1)

محل تولد: «صُريا» در حوالى شهر مدينه، در سرزمين حجاز (عربستان سعودى كنونى). صريا قريه‏اى بود كه امام موسى بن جعفر(ع) آن را بنا نهاد و سال هاى طولانى، موطن اولاد و احفاد آن حضرت بود. فاصله آن با مدينه حدود سه ميل است.

مدت امامت: از ذى قعده سال 220 هجرى تا رجب 254 هجرى، به مدت 33سال. زمانى كه آن حضرت به امامت رسيد، هشت سال و پنج ماه بيشتر نداشت.

تاريخ و سبب شهادت: سوم ماه رجب (و به قولى 25 جمادى الاخر) سال 254 هجرى، به وسيله زهرى كه معتمد عباسى، برادر معتز (خليفه وقت) به آن حضرت خورانيد. سن آن حضرت در هنگام شهادت، 40 يا 42 سال بود.

محل دفن: سامرا، كه در سابق به آن «سرّ مَن رَأى‏» گفته مى‏شد (دركشور عراق كنونى).

همسر: حديث (يا سليل) كه به او جده مى‏گفتند.

فرزندان: 1. ابا محمد حسن عسكرى(ع). 2. حسين. 3. محمد. 4. جعفر(معروف به جعفر كذّاب). 5. عليّه يا عايشه. 

اصحاب:
1. على بن مهزيار اهوازى.
2. خيران خادم.
3. ابوهاشم داود بن قاسم جعفرى.
4. عبدالعظيم بن عبداللَّه حسنى.
5. على بن جعفر هميناوى(همانى).
6. ابن سكيت بن يعقوب اهوازى.
7. احمد بن اسحاق اشعرى.
8. ابراهيم بن مهزيار اهوازى.
9. ايوب بن نوح.
10. ابو على حسن بن راشد.

تعداد اصحاب و ياران امام هادى(ع) بيش از اين است و در برخى منابع، نام نزديك به دويست نفر از آنان ذكر شده است. 

زمامداران معاصر:
1. مأمون عباسى (196 - 218ق.).
2. معتصم عباسى (218 - 227ق.).
3. واثق عباسى (227 - 232ق.).
4. متوكل عباسى (232 - 247ق.).
5. منتصر عباسى (247 - 248ق.).
6. مستعين عباسى (248 - 252ق.).
7. معتز عباسى (252 - 255ق.).

خلفاى نامبرده، كه همگى از سلسله بنى عباس هستند، در غصب خلافت و ناديده گرفتن حقوق امام معصوم(ع) متفق و هم رأى بودند؛ اما از ميان آنان، متوكل عباسى جنايات و جسارت‏هاى فراوانى در مورد امام معصوم(ع) روا داشته است و دشمنى‏هاى وى به اهل بيت(ع) زبانزد است. 

رويدادهاى مهم:

1. از دست دادن پدرش، امام جواد(ع)، در سن هشت سالگى.

2. سعايت بريحه عباسى، امام جماعت حرمين، عبداللَّه بن محمد، والىِ مدينه و جماعتى ديگر، از امام هادى(ع) نزد متوكل عباسى و خشم گرفتن وى بر امام(ع).

32. نامه امام هادى(ع) به متوكل عباسى درباره اذيت و آزار والى مدينه به آن حضرت.

4. عزل محمد بن عبداللَّه از حكومت مدينه به خاطر بد رفتارى با امام هادى(ع) و نصب محمد بن فضل به جاى وى توسط متوكل عباسى، و دستور خليفه مبنى بر اكرام و اعزاز امام(ع).

5. تبعيد امام هادى(ع) از مدينه به سامرا به دستور متوكل عباسى و رفتار نيكوى او با آن حضرت در آغاز اقامت امام(ع) در سامرا، به سال 243 هجرى.

لازم به يادآورى است كه شهر سامرا در سال 220 هجرى به دستور معتصم عباسى بناگرديد و از آن زمان، پايتخت عباسيان به شمار مى‏آمد.

6. بد رفتارىِ تدريجىِ متوكل عباسى و آزارهاى جسمى و روحى او به امام(ع).

7. عداوت متوكل عباسى با اهل بيت(ع) در تخريب بارگاه ابا عبداللَّه الحسين(ع) و مشاهد مشرفه اهل بيت(ع) و خانه‏هاى اطراف آنها و جارى كردن آب بر روى قبر امام حسين(ع) وكشت نمودن بر روى آن.

8. سختگيرىِ واليان مدينه و مكه با آل ابى‏طالب و علويان، به دستور متوكل عباسى.

9. كودتاى منتصر، عليه پدرش، متوكل، در سال 247 هجرى و خشنودى علويان از موفقيت منتصر.

اين واقعه مهم، پس از يك‏سال و چند ماه از اقامت اجبارىِ امام(ع) در سامرا اتفاق افتاد.

10. مسموم و شهيد شدن امام هادى(ع) در تبعيد گاهش(سامرا)، به دستور معتمد عباسى، برادر معتز، خليفه وقت. 

حدیثی درباره ی کودکی امام هادی هست که نمی دانم شنیده اید یا نه؛وقتی معتصم در سال 218 هجری، امام جواد را دو سال قبل از شهادت ایشان از مدینه به بغداد آورد،حضرت هادی که در آن وقت شش ساله بود،به همراه خانواده اش در مدینه ماند.پس از آنکه حضرت جواد به بغداد آورده شد،معتصم از خانواده ی حضرت پرس و جو کرد و وقتی شنید پسر بزرگ حضرت جواد-علی بن محمد- شش سال دارد،گفت این خطرناک است؛ما باید به فکرش باشیم.معتصم شخصی را که از نزدیکان خود بود، مأمور کرد که از بغداد به مدینه برود و در آنجا کسی را که دشمن اهل بیت است،پیدا کند و این بچه را به دست آن شخص بسپارد تا او به عنوان معلم،این بچه را دشمن خاندان خود و متناسب با دستگاه خلافت بار بیاورد.این شخص از بغداد به مدینه آمد و یکی از علمای مدینه را به نام "الجنیدی" که از مخالف ترین و دشمن ترین مردم با اهل بیت بود-در مدینه از این قبیل علما آنوقت بودند- برای این کار پیدا کرد و به او گفت: "من مأموریت دارم که تو را مربی و مؤدب این بچه کنم تا نگذاری هیچکس با او رفت و آمد کند و او را آنطور که ما می خواهیم،تربیت کن". اسم این شخص-الجنیدی-در تاریخ ثبت شده است.حضرت هادی هم-همان طور که گفتم-در آن موقع شش سال داشت و امر،امر حکومت بود؛چه کسی می توانست در مقابل آن مقاومت کند.بعد از چند وقت یکی از وابستگان دستگاه خلافت،الجنیدی را دید واز بچه ای که به دستش سپرده بودند،سؤال کرد.الجنیدی گفت:
" بچه؟! این بچه است؟! من یک مسأله از ادب برای او بیان می کنم، او باب هایی از ادب را برای من باز می کند که من استفاده می کنم! اینها کجا درس خوانده اند؟! گاهی به او-وقتی می خواهد وارد حجره شود-می گویم یک سوره از قران بخوان،بعد وارد شو-می خواسته اذیت کند- می پرسد چه سوره ای بخوانم؛من به او گفتم سوره ی بزرگی مثلا آل عمران را بخوان، او خواند و جاهای مشکلش را هم برای من معنا کرد! اینها عالمند،حافظ قران و عالم به تأویل و تفسیر قرانند؛بچه؟! "
ارتباط این کودک که علی الظاهر کودک است اما ولی الله است و آتیناه الحکم صبیا، با این استاد، مدتی ادامه پیدا کرد و استاد شد یکی از شیعیان مخلص اهل بیت !

گرفته جان نفسم در ثناى حضرت هادى(ع)

نداشت طوطى جانم هنوز لانه به جسمم

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در شنبه 23 آذر1387 ساعت 15:6. - لينک ثابت

در حركت نه چندان آرام زمان به گفتة اكثر مورخان ، چشم گيتي در سال 212 هجري قمري به جمال خورشيدي روشن مي شود كه چكيده فضيلت ، جوهره وجود وفيض مطلق است . مولودي كه يادش آرام بخش دلها وپيامش آخرين اميد ونهايت آرزوي دلدادگان به خدا ميگردد.

آن مولود كسي جز علي النقي امام هادي (ع) نبود آمد امام هدايتي كه  روشني بخش محفل بشري گرديد وتشنگان حقيقت را از زلال هدايت كه ريشه در وحي دارد  سيراب كرد .

امام هادي (ع) در بصريا ( روستايي در سه ميلي مدينه ) از توابع مدينه به دنيا آمد ومكارم اخلاق ، شرافت ونجابت را چون ديگر ستارگان هدايت از خاندان نبوّت در خود جمع داشت.

پس از تولد امام هادي (ع) پدر بزرگوارش امام جواد (ع) همچون ائمه ديگر (ع) سنت شرعي مراسم  تولد از اذان در گوش راست واقامه در گوش چپ وصدقه وعقيقه را بطور كامل اجرا نمود.

 سال تولد امام هادي (ع)

در باره سال وماه وروز تولد حضرت ، راويان وتاريخ نگاران اقوال مختلفي ذكر كرده اند كه به برخي اشاره مي گردد

 1- اكثر مورخان ولادت حضرت را  در سال 212 هجري مي دانند . اصول كافي ج1 ص 497 ، الارشاد ج2 ص 297 ، اعيان الشيعة ج 4 ص 252 .

2- بنا بر اقوال ضعيفي ولادت آن حضرت در سال 214 بوده است. الاتحاف بحب الاشراف  ص67 ، جوهرة الكلام ص 151 ، مرآة الجنان ج2 ص 159 .

3- مؤ لف تاريخ  الخميس در جلد  2 صفحه 321 وصاحب مرآة الجنان در جلد 2 صفحه 159 تولد امام هادي (ع) را در روز سيزدهم رجب ذكر كرداند.

4- برخي نيز تولد امام علي النقي (ع) را در روز دو شنبه سوّم رجب ذكر كرده اند.

5- برخي منابع ، تصريح مي كنند كه تولد امام در ماه رجب بوده است ولي روز تولد را معين نكرده اند از جمله در بعضي از دعاها به اين مطلب تصريح شده است.

بارالها !

 از تو مي خواهم ودرخواست دارم به حق دو مولود در ماه رجب  محمد بن علي الثاني وعلي بن محمد منتجب (امام هادي ) .

بعضي از منابع تاريخي هم از ذكر روز وماه تولد حضرت خود داري كرده وتنها به ذكر محل تولد يعني (مدينه ) اكتفا كرده اند . الاتحاف بحب الاشراف ص67

 نام مبارك

امام جواد (ع) پدر بزرگوار حضرت هادي (ع) نام جد بزرگوارش را (علي) كه نام امير المؤمنين وزين العابدين وسيد الساجدين علي بن الحسين بود بر فرزند خود نهاد وامام هادي (ع) به حكم وراثت ، خصوصيات اين دو بزرگوار را در خود داشت . او بلاغت وسخنوري را از امير بيان منشأ بلاغت وخواستگاه فصاحت  به ارث برده بود وتقوا عبادت را از سيد الساجدين.

 كنيه

كنيه گذاري بر افراد از جمله رسمهاي عرب بوده ونوعي احترام بشمار مي رفته است تا جايي  كه مردمان آنروز با كنيه به تفاخر مي پرداختند .

اُكَنّيهُ حينَ اناديهِ لِاُكرمه               ولا اُلَقِبهُ والسوأة اللقب

 هنگامي كه او را مي خوانم با كنيه او را صدا مي زنم وبه اولفب نمي دهم زيرا لقب دادن  ، سبك شمردن است .

 ائمه (عليهم السلام) اين نكته را بخوبي رعايت مي كردند وحتي به اطفال خود كنيه گذاشتنه وآنان را با كنيه صدا مي زدند زيرا احترام نهادن در رشد رواني وبلوغ اجتماعي فرزند اثري مهم  وژرف دارد  كه امير مؤ منان در شعر ي كه به اين مضمون روايت شده مي فرمايد

نحنُ الكرمُ وَطِفْلُنا المهدُ يكنيٰ          إنّا إذا قعدَ اللئامُ عليٰ بساطِ العزِّ قمنا

ما  بزرگمنش  هستيم وبه فرزندانمان از زمان كه در گهواره هستند كنيه مي دهيم

راه ما از راه افراد پست وبي ريشه جداست واگر آنان از راهي بروند ما از آن رو برمي گردانيم وبر يك سفره نمي نشينيم.

امام جواد (ع) به  تاسي  از امامان سلف فرزند خود را ابو الحسن خواند ودر اين كنيه او را به امام موسي بن جعفر وامام رضا (ع) همانند ساخت.

محدثين وروات جهت تشخيص وتفكيك ، صفتي به ابو الحسن افزوده امام موسي بن جعفر (ع) را ابو الحسن الاول ، امام رضا (ع) را ابو الحسن الثاني وامام هادي (ع) را ابو الحسن الثالث مي خوانند.

	نويد شادي آمد	پناهيان	Play	Download
	يا علي جان	پناهيان	Play	Download

غضب و تندى در مقابل آن کسى که توان مقابله با او را ندارى، علامت عجز و ناتوانى است ولى در مقابل کسى که توان مقابله و رو در روئى او را دارى علامت پستى و رذالت است.

امام هادی علیه اسلام

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در شنبه 23 آذر1387 ساعت 15:3. - لينک ثابت

روزی حضرت عیسی(ع) مردی را در حال دزدی دید و از او پرسید

آیا این کار تو دزدی نیست؟

مرد در پاسخ به حضرت عیسی(ع) گفت:

به خدایی که جز او خدایی نیست نه!

حضرت عیسی(ع) گفت:

من به آن خدایی که تو می گوئی ایمان دارم.

پس چشم من خطا دیده است!

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در شنبه 23 آذر1387 ساعت 12:37. - لينک ثابت

بسم الله الرحمن الرحيم

با ياري خداوند متعال و مدد امام زمان (عج) و انشاءالله به دعوت و با اجازه امام معصوم مهربانمان، آقا، جواد الائمه (ع) و با ياري و همراهي شهدا، خصوصا شهداي گمنام، و به ياد رفقاي شهيدمان، شهيد محمدرضا زماني و شهيد عليرضا شهبازي، جهت حفظ شعائر اسلامي از ساعت 21 الي 2۲:۳۰ همچون هفته هاي گذشته مهمان مجلس اهل بيت (ع) خواهيم بود.

از عاشقان و محبان اهل بيت (ع) دعوت مي شود به مجلس اهل بيت (عليهم السلام) مشرف شوند.

آدرس: کيلومتر 5 جاده مخصوص کرج، شهرک نصر، کوچه سوم غربي، انتهاي کوچه، علامت تابلوي هيئت، منزل برادر نوادر.

«يا جواد الائمه (ع) ادرکني»

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در چهارشنبه 20 آذر1387 ساعت 12:48.اطلاعیه های برگزاری مراسم هفتگی هیئت - لينک ثابت

در 7 ذي‌الحجه سال 114 هجري قمري، امام باقر(ع) به شهادت رسيدند و امام صادق (ع) بر پيكر مطهر پدر نماز گزارد و ايشان را در بقيع، در جوار پدر بزرگوارش دفن كردند.

آنچه مسلم است اين است كه امام باقر (عليه السلام) با طرح مرموز و مخفيانه هشام بن عبدالملك، مسموم شده و به شهادت رسيد، ولي عامل و چگونگي آن به روشني مشخص نيست.

بعضي مي‌نويسند ابراهيم بن وليد بن يزيد بن عبدالملك ( پسر برادر زاده هشام) آن حضرت را مسموم نمود وبعضي مي نويسند زيد بن حسن به دستور هشام، زهر را به زين اسب ماليد و اسب را به حضور امام باقر (ع) آورد، و اصرار كرد كه آن حضرت بر آن سوار گردد، آن حضرت ناگزير بر آن سوار شد و آن زهر در بدن او اثر كرد، به گونه‌اي كه ران‌هايش متورم شد و سه روز به سختي در بستر بيماري افتاد و سرانجام به شهادت رسيد.

كليني به سند صحيح از زراره روايت كرده است كه گفت روزي از حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) شنيدم كه فرمود: درخواب ديدم كه بر سركوهي ايستاده‌ام و مردم از هر طرف آن كوه به سوي من بالا مي‌آمدند. چون مردم بسياري در اطراف آن كوه جمع شدند به ناگاه كوه بلند شد و مردم از هر طرف آن فرو مي‌ريختند، تا آنكه جماعتي بر آن كوه باقي ماندند و اين اتفاق پنج مرتبه تكرار شد، گويا آن حضرت اين خواب را به وفات خود تعبير فرموده بود، كه بعد از گذشت پنج شب از اين خواب به رحمت ايزدي پيوستند.

حدیث یار:

امام محمد باقر فرمودند: سلاح مردمان پست کلام زشت است.

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در شنبه 16 آذر1387 ساعت 13:41. - لينک ثابت

امیرالمؤمنین فرمودند: “تا چشمم به چهره فاطمه زهرا(س) به اون همه زیبایی صورت با نورانیت عجیب سیرت همراه شده بود افتاد از همه دنیا سیر شدم.”

برو به كار خود ای دون كه در دیار علی(ع)، به عالمی نفروشند مویی از زهـــرا(س)

دومین نفری كه به خواستگاری حضرت فاطمه زهرا(س) اومد، عمربن خطاب(لع) بود. خب  اون هم همون جواب قبلی رو گرفت و اصرار زیادی هم كه كرد، فایده ای نداشت كه البته اینها به دلیل مصالح سیاسی هم بود كه به خواستگاری می اومدند. چون اونها می خواستن شخص اول بعد از پیغمبر(ص) باشند و فكر می كردند اون قرب لازم رو كه باید داشته باشند ندارند و لذا گفتند: شاید بهترین راه این باشه كه به خواستگاری حضرت فاطمه زهرا(س) بریم.

 

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در یکشنبه 10 آذر1387 ساعت 13:52. - لينک ثابت

مرحوم سید جواد ذاکر ایام محرم 1381 ( پخش برای اولین بار )

مجموعه نوحه های حاج مهدی سلحشور ( محرم 1382 )

حاج محمود کریمی شهادت امام جواد (ع) 1386

حسین سیب سرخی 23 رمضان 1387

مجموعه نوحه های حسین سیب سرخی ( سال 1382 )

مجموعه نوحه های عبدالرضا هلالی ( سال 1382 ) - قسمت اول

محمد کمیل شهادت امام صادق (ع) 1387

کربلایی جواد مقدم گلچین رمضان 1387

حاج احمد واعظی 22 رمضان 1387

محمد رضا بذری 21 رمضان 1387

مجموعه نوحه های حاج مهدی اکبری ( سال 1382 )

مجموعه نوحه های عبدالرضا هلالی ( سال 1381 )

محمد رضا بذری 19 رمضان 1387

حسین سیب سرخی میلاد امام زمان (عج) 1387

کربلایی جواد مقدم 25 رمضان 1387

حاج مهدی مختاری گلچین سینه زنی سال 1387

روح الله بهمنی میلاد حضرت علی اکبر (ع) 1387

روح الله بهمنی میلاد امام سجاد (ع) 1387

روح الله بهمنی میلاد امام حسین (ع) 1387

حاج محمود کریمی 23 رمضان 1387

کربلایی جواد مقدم گلچین جلسات هفتگی 1387

حاج عباس طهماسب پور 21 رمضان 1387

حسین سیب سرخی 20 رمضان 1387

حاج سعید حدادیان 20 رمضان 1387

حاج محمود کریمی روز 21 رمضان 1387

کربلایی جواد مقدم 21 رمضان 1387

کربلایی جواد مقدم 20 رمضان 1387

کربلایی جواد مقدم 19 رمضان 1387

حاج محمود کریمی 21 رمضان 1387

حاج محمود کریمی 19 رمضان 1387

حاج حسن خلج گلچین مناجات با امام زمان (عج)

حاج مهدی سلحشور مناجات شعبانیه 1387

کربلایی جواد مقدم گلچین سینه زنی سال 1385- قسمت دوم

حسین سیب سرخی 27 رمضان 1387

حاج مهدی مختاری 23 رمضان 1387

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در شنبه 9 آذر1387 ساعت 13:15.سید جواد ذاکر - لينک ثابت

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در شنبه 9 آذر1387 ساعت 11:43. - لينک ثابت

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در شنبه 9 آذر1387 ساعت 11:18. - لينک ثابت

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در سه شنبه 5 آذر1387 ساعت 12:38.فايلهاي صوتي و تصويري - لينک ثابت

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در سه شنبه 5 آذر1387 ساعت 11:43. - لينک ثابت

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در سه شنبه 5 آذر1387 ساعت 11:38. - لينک ثابت

"وَ الْأَرْضِ و َمَا طَحَاهَا"

قسم به زمين و كسى كه آن را گسترانيده است

بيست و پنجم ماه ذی القعده روز دحوالارض است.

و دحو الارض روزي است كه زمين از زير کعبه كشيده وگسترانيده شد، و روزي است كه رحمت خدا در آن منتشر گرديده و از براى عبادت و اجتماع بذكر خدا در اين روز، اجر بسيار است. روايت است که « امام رضا » عليه السلام فرموده اند: درشب بيست و پنجم ماه ذى القعده حضرت ابراهيم (ع) و حضرت عيسى (ع) متولد شده اند.

در اين روز رسول خدا صلى الله عليه و آله، به قصد حجة الوداع از مدينه با يكصد و چهار هزار يا يكصد و بيست و چهار هزار و حضرت فاطمه (ع) و تمامى اهل بيت خود از راه شجره به مکه عزيمت نمودند.

شب بيست و پنجم شب دحو الارض است

يعنى پهن شدن زمين از زير خانه كعبه بر روى آب و از ليالى شريفه است كه رحمت خدا در آن نازل ميشود و قيام به عبادت در آن اجر بسيار دارد (و از حسن بن على وشا روايت است كه گفت: من كودك بودم كه با پدرم در خدمت امام رضا عليه السلام شام خورديم در شب بيست و پنجم ماه ذى القعده پس فرمود كه امشب حضرت ابراهيم عليه السلام و حضرت عيسى عليه السلام متولد شدهاند و زمين از زير كعبه پهن شده است پس هر كه روزش را روزه بدارد چنان است كه شصت ماه را روزه داشته باشد و به روايت ديگر است كه فرمود در اين روز حضرت قائم عليه السلام قيام خواهد نمود)

روز بيست و پنجم روز دحو الارض است و يكى از آن چهار روز است كه در تمام سال بفضيلت روزه ممتاز است

و در روايتى روزهاش مثل روزه هفتاد سال است و در روايت ديگر كفاره هفتاد سال است و هر كه اين روز را روزه بدارد و شبش را به عبادت بسر آورد از براى او عبادت صد سال نوشته شود و از براى روزه دار اين روز هر چه در ميان آسمان و زمين است استغفار كند و اين روزى است كه رحمت خدا در آن منتشر گرديده و از براى عبادت و اجتماع به ذكر خدا در اين روز اجر بسيارى است و از براى اين روز به غير از روزه و عبادت و ذكر خدا و غسل دو عمل وارد است:

اول نمازى كه در كتب شيعه قميين روايت شده

و آن دو ركعت است در وقت چاشت در هر ركعت بعد از حمد پنج مرتبه سوره و الشمس بخواند و بعد از سلام نماز بخواند لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ پس دعا كند و بخواند

 يَا مُقِيلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِي عَثْرَتِي يَا مُجِيبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِي يَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِي وَ ارْحَمْنِي وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَيِّئَاتِي وَ مَا عِنْدِي يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ

دوم خواندن اين دعا است كه شيخ در مصباح فرموده مستحب است خواندن آن:

اللَّهُمَّ دَاحِيَ الْكَعْبَةِ وَ فَالِقَ الْحَبَّةِ وَ صَارِفَ اللَّزْبَةِ وَ كَاشِفَ كُلِّ كُرْبَةٍ أَسْأَلُكَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مِنْ أَيَّامِكَ الَّتِي أَعْظَمْتَ حَقَّهَا وَ أَقْدَمْتَ سَبْقَهَا وَ جَعَلْتَهَا عِنْدَ الْمُؤْمِنِينَ وَدِيعَةً وَ إِلَيْكَ ذَرِيعَةً وَ بِرَحْمَتِكَ الْوَسِيعَةِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ الْمُنْتَجَبِ فِي الْمِيثَاقِ الْقَرِيبِ يَوْمَ التَّلاقِ فَاتِقِ كُلِّ رَتْقٍ وَ دَاعٍ إِلَى كُلِّ حَقٍّ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ الْأَطْهَارِ الْهُدَاةِ الْمَنَارِ دَعَائِمِ الْجَبَّارِ وَ وُلاةِ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ وَ أَعْطِنَا فِي يَوْمِنَا هَذَا مِنْ عَطَائِكَ الْمَخْزُونِ غَيْرَ مَقْطُوعٍ وَ لا مَمْنُوعٍ [مَمْنُونٍ] تَجْمَعُ لَنَا بِهِ التَّوْبَةَ وَ حُسْنَ الْأَوْبَةِ يَا خَيْرَ مَدْعُوٍّ وَ أَكْرَمَ مَرْجُوٍّ يَا كَفِيُّ يَا وَفِيُّ يَا مَنْ لُطْفُهُ خَفِيٌّ الْطُفْ لِي بِلُطْفِكَ وَ أَسْعِدْنِي بِعَفْوِكَ وَ أَيِّدْنِي بِنَصْرِكَ وَ لا تُنْسِنِي كَرِيمَ ذِكْرِكَ بِوُلاةِ أَمْرِكَ وَ حَفَظَةِ سِرِّكَ وَ احْفَظْنِي مِنْ شَوَائِبِ الدَّهْرِ إِلَى يَوْمِ الْحَشْرِ وَ النَّشْرِ وَ أَشْهِدْنِي أَوْلِيَاءَكَ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسِي وَ حُلُولِ رَمْسِي وَ انْقِطَاعِ عَمَلِي وَ انْقِضَاءِ أَجَلِي اللَّهُمَّ وَ اذْكُرْنِي عَلَى طُولِ الْبِلَى إِذَا حَلَلْتُ بَيْنَ أَطْبَاقِ الثَّرَى وَ نَسِيَنِيَ النَّاسُونَ مِنَ الْوَرَى وَ أَحْلِلْنِي دَارَ الْمُقَامَةِ وَ بَوِّئْنِي مَنْزِلَ الْكَرَامَةِ وَ اجْعَلْنِي مِنْ مُرَافِقِي أَوْلِيَائِكَ وَ أَهْلِ اجْتِبَائِكَ وَ اصْطِفَائِكَ وَ بَارِكْ لِي فِي لِقَائِكَ وَ ارْزُقْنِي حُسْنَ الْعَمَلِ قَبْلَ حُلُولِ الْأَجَلِ بَرِيئا مِنَ الزَّلَلِ وَ سُوءِ الْخَطَلِ اللَّهُمَّ وَ أَوْرِدْنِي حَوْضَ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ اسْقِنِي مِنْهُ مَشْرَبا رَوِيّا سَائِغا هَنِيئا لا أَظْمَأُ بَعْدَهُ وَ لا أُحَلَّأُ وِرْدَهُ وَ لا عَنْهُ أُذَادُ وَ اجْعَلْهُ لِي خَيْرَ زَادٍ وَ أَوْفَى مِيعَادٍ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ اللَّهُمَّ وَ الْعَنْ جَبَابِرَةَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ بِحُقُوقِ [لِحُقُوقِ] أَوْلِيَائِكَ الْمُسْتَأْثِرِينَ اللَّهُمَّ وَ اقْصِمْ دَعَائِمَهُمْ وَ أَهْلِكْ أَشْيَاعَهُمْ وَ عَامِلَهُمْ وَ عَجِّلْ مَهَالِكَهُمْ وَ اسْلُبْهُمْ مَمَالِكَهُمْ وَ ضَيِّقْ عَلَيْهِمْ مَسَالِكَهُمْ وَ الْعَنْ مُسَاهِمَهُمْ وَ مُشَارِكَهُمْ اللَّهُمَّ وَ عَجِّلْ فَرَجَ أَوْلِيَائِكَ وَ ارْدُدْ عَلَيْهِمْ مَظَالِمَهُمْ وَ أَظْهِرْ بِالْحَقِّ قَائِمَهُمْ وَ اجْعَلْهُ لِدِينِكَ مُنْتَصِرا وَ بِأَمْرِكَ فِي أَعْدَائِكَ مُؤْتَمِرا اللَّهُمَّ احْفُفْهُ بِمَلائِكَةِ النَّصْرِ وَ بِمَا أَلْقَيْتَ إِلَيْهِ مِنَ الْأَمْرِ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مُنْتَقِما لَكَ حَتَّى تَرْضَى وَ يَعُودَ دِينُكَ بِهِ وَ عَلَى يَدَيْهِ جَدِيدا غَضّا وَ يَمْحَضَ الْحَقَّ مَحْضا وَ يَرْفِضَ الْبَاطِلَ رَفْضا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَ عَلَى جَمِيعِ آبَائِهِ وَ اجْعَلْنَا مِنْ صَحْبِهِ وَ أُسْرَتِهِ وَ ابْعَثْنَا فِي كَرَّتِهِ حَتَّى نَكُونَ فِي زَمَانِهِ مِنْ أَعْوَانِهِ اللَّهُمَّ أَدْرِكْ بِنَا قِيَامَهُ وَ أَشْهِدْنَا أَيَّامَهُ وَ صَلِّ عَلَيْهِ [عَلَى مُحَمَّدٍ] وَ ارْدُدْ إِلَيْنَا سَلامَهُ وَ السَّلامُ عَلَيْهِ [عَلَيْهِمْ] وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ

و بدان كه مير داماد رحمه الله در رساله اربعه ايام خود در بيان اعمال روز دحو الارض فرموده كه زيارت حضرت امام رضا عليه السلام در اين روز افضل اعمال مستحبه و آكد آداب مسنونه است و همچنين زيارت آن حضرت در روز اول ماه رجب الفرد نيز بغايت مؤكد و محثوث عليه است.

نوشته شده توسط عزادار علمدار حسین(ع) در شنبه 2 آذر1387 ساعت 12:56. - لينک ثابت